Integer

Onlangs werd aan de medewerkers van Het Utrechts Archief het verzoek gedaan om een zogenaamde "integriteitsverklaring" te ondertekenen. Daarmee verklaar je dat je je tegenover de werkgever integer zult gedragen. Bijvoorbeeld: geen doctoraalscripties van je kinderen in drievoud op het kopieerapparaat leggen, geen potloden, pennen en Prittstiften mee naar huis nemen en het WC-papier gewoon in de toiletten laten hangen, dat soort werk. O ja, en niet eerst op de werkplek inklokken, en daarna gaan scheren, ontbijten en de krant lezen.
Maar volgens mij zit integriteit meer in je karakter (en opvoeding) en niet in een ondertekende verklaring, maar dat terzijde.

Je vraagt je af of de Nederlandse korpschefs ook ooit zo'n verklaring hebben moeten ondertekenen. Kennelijk niet, want anders zou er toch bij hen een belletje moeten gaan rinkelen dat hun gegraai niet te rijmen valt met zo'n integriteitsverklaring. Of zou het zo zijn dat boven een bepaalde salarisschaal het besef van graaien helemaal verdwijnt? Onder het motto "meer, meer, meer".
Je zal maar een zwaar onderbetaalde politieagent zijn, waarvan het overwerk al niet meer wordt uitbetaald. Ieder respect voor de commissarissen Buitendam is dan wel verdwenen ...!